Een samenvatting n.a.v. het overleg op 21/10

Migratieproblematiek was het idee! Nu zijn we van die vraag afgestapt omdat we hiermee niet geconfronteerd werden in Genk. 

Focus nu:

Mensen komen niet meer buiten tenzij voor datgene waarvoor ze zelf buiten moeten/willen zijn! Om hun behoefte te bevredigen. Als ik kijk naar mezelf en mijn omgeving --> In welke mate zijn studenten vandaag nog bereid om buiten te komen? Dit trek ik door naar de opdracht voor het vak labo. Ik ga nu even niet meer vanuit mijn pure behoefte naar buiten, niet meer rekenen in punten of voldoen aan verwachtingen. Maar wel omwille van dat waarmee we bezig zijn, waar ik voor wil gaan. En dat is een volkshuis ontwerpen in Genk, een uitdaging!

In het overleg werd de vraag gesteld: Wat is pedagoog zijn? Hoe wil ik dit invullen? Wat is de rol van de pedagoog in deze samenleving? In elke academische opleiding kan je niet buiten de conditie waarin je werkt. Je kan geen pedagoog zijn zonder je af te vragen wat een pedagoog nu eigenlijk is.

Ik ben de enige in de groep die niet voor pedagoog studeert. Zou dit in mijn nadeel kunnen spelen? Ik doel dan op mijn manier van denken... Educatieve Studies leunt echter sterk bij Pedagogie aan én ik ben ontzettend gemotiveerd om ervoor te gaan. Het kan natuurlijk geen kwaad de dingen wat meer vanuit een pedagogisch standpunt te bekijken... Misschien eens regelmatiger gedachten delen met mijn labo-collega's.

Wat biedt de Wire ons?

Het gaat erom om zichtbaar te maken wat al in het zicht is. Niet een bewustmaking van de betrokkenen omdat deze zich al bewust zijn van de situatie. Het is eerder ‘soft eyes’ tot stand brengen. Doordat Keema herhaaldelijk teruggaat naar de plaats van Crime kan ze dingen zien die er al waren maar die zij nog niet zag. Creëren van een experimenteel systeem. Er wordt geen echte oplossing geboden door alle oplossingen die er gegeven zijn.

We moeten zoeken naar een verschillende/ andere soort van vraag die vooraf zelfs niet overwogen werd. We kunnen niet anders dan van de migratieproblematiek afstappen en ons concentreren op de vraag van het buitenkomen. Op verschillende manieren werd dit al aangehaald. We hebben per persoon een hoop uren geobserveerd maar de vaststelling bleef: er is nergens volk! Er zijn veel initiatieven maar veel hiervan gaan niet door omdat er niet genoeg volk op af komt. Ons onbehagen is vertaald naar: mensen komen niet meer buiten. Dit kan vertaald worden als een vraag naar gemeenschap. Contact tussen wijken. Waar zou dit mee te maken kunnen hebben?

4 dingen werden aangegeven:

1.           Rol van sociale media (virtualisering)
2.           Ruimtelijke organisatie
3.           De manieren van wonen (o.a. villa’s)/werken
4.           Kwestie van de verzorgingsstaat: er is té veel aan mogelijke voorzieningen! Voor   elk probleem is wel een instelling aanwezig. Maar in veel van de initiatieven kunnen we ons de vraag stellen: voor wie zijn die er? Om de sociaal werkers aan het werk te houden? Compleet overaanbod.

Het ontbreekt in Genk aan plekken. Er zijn geen plekken waar een zekere confrontatie/wrijving mogelijk is. Plek als plaats waar iets gecommuniceerd kan worden, waar communicatie zich kan materialiseren. Een bepaalde functie een plaats toewijzen waardoor deze zo weinig mogelijk met iets anders geconfronteerd wordt. (Denk aan fietspaden: Waar een kruising is, gaat de één onder of boven iets anders of is er een rondpunt) We kunnen spreken over een netwerk dat van punt naar punt gaat. Geen plekken meer. Uiteengelegde, commerciële netwerken. Ze raken elkaar liefst zo weinig mogelijk. Als er plaatsen zijn waar een confrontatie zich kan afspelen/ waar een communicatie zich zou kunnen voordoen, dan worden ze opgekuist. Het is bijna onmogelijk om in Genk een materieel teken te vinden van ontmoetingen/confrontaties. Ze worden letterlijk uitgewist! Er is geen materialisatie van de confrontatie en geen nood om die confrontatie een plek te geven.

Het niet meer buiten komen als centraal thema:

Aanleiding om terug na te denken over het samenleven/ vormen van collectief wonen/werken/koken/tuinieren/feesten. Wanneer kom je écht buiten?

Verder nadenken over ‘wat is er in Genk aan de hand?’ via:

• Het boekje van Hans Achterhuis: De markt van welzijn en geluk
   (-->  Verzorgingsstaat is manifest aanwezig.)
•  Participatie survey over alle initiatieven 
• Sennet: the conscious of the eye.(Organisatie van de stad en de rol van wijken hierin)
• Design of social life of city’s. (New York: situatie waarin je villages hebt die op zichzelf bestaan en eigenheid hebben maar die villages zitten toch samen in een stad. Dus het geheel is iets anders als de delen.)
• Zoeken naar manieren waarop we iets anders van Genk zouden kunnen horen. Genk op een anderen manier laten spreken. Rappers/migranten/ … hebben misschien toch iets anders te zeggen.
• Isabelle Stengers: the cosmopolitical proposal (stem verlenen aan idioten, zij die niks gaan zeggen, die geen stem hebben)
•  2 teksten vanuit labo:1) Experimentum scholae (Helpen nadenken over pedagoog zijn, poging om te definieren wa pedagoog zijn inhoudt)2) Emotie van experiment (S. Arens)
•  Films kijken/ romans lezen ivm problematiek bv. Houllebecque: elementaire beeldjes (uiteenspatten van elementaire samenleving)
• Teksten van David Nolens: kunst van het wachten. En teksten over kinderen, vriendschap, liefde,…

Een dagje Gent

Dinsdag 18 oktober 2011, 7u57.


Onze trein vertrekt vanuit Leuven richting Gent. Een daguitstap om de geschiedenis van de volkshuizen te leren kennen. Hiertoe bezoeken we drie organisaties. Onze eerste halte is Amsab, het Instituut voor Sociale Geschiedenis. Deze organisatie is ontstaan vanuit de noodzaak een archief bij te houden van vakbonden, privé personen,... Aanvankelijk hadden ze enkel socialistisch materiaal, maar dit hebben ze later uitgebreid. Zelfs het archief van Groen, 11.11.11, Oxfam en Greenpeace wordt nu bijgehouden. Vandaag rijzen er nieuwe thema's en dus ook nieuwe archieven zoals migrantenerfgoed. (De foto bij dit thema op hun site is getrokken in een café in Genk. Toevallig?)


Amsab is volop bezig met het organiseren van tentoonstellingen,uitbrengen van boeken en erfgoededucatie in scholen. Dit om informatie over erfgoed tot bij de mensen te brengen. Een gedachte die ik onthoud bij het ontwikkelen van mijn ontwerp.

De volgende stop is De Vooruit, een prachtig en bijzonder groot gebouw van 1913 en een echt Volkshuis! De Vooruit had vroeger 80 000 leden waardoor het vaker een Volkspaleis genoemd werd. Het doel was arbeiders op een hoger cultureel niveau krijgen. Dit wordt ook duidelijk gemaakt door de slogan 'Kunst Veredelt' boven het podium in de Operazaal. De Vooruit was het visitekaartje van de Socialistische Partij en bood leden heel wat activiteiten en voordelen. Het was een Volkshuis voor, door en met de arbeiders daar zij elk 1 Frank mee betaalden aan de bouw ervan. Ze waren trots op hun Volkshuis. Dit is iets wat ik graag in mijn ontwerp meeneem. Het 'voor, door en met' de mensen moet centraal staan in mijn ontwerp.

Na een lekkere maaltijd in het Vooruit Café nemen we de tram naar de buitenstad waar zich het Guislain Museum bevindt. Het museum werd in het leven geroepen na een kentering in het denken over het documenteren van de geschiedenis van de psychiatrie. Vroeger had men hier namelijk een sterk ontwijkende houding tegenover. Hun missie is om  discussie op te zetten over normaal vs. abnormaal. Deze opsplitsing is namelijk gecreëerd en is er niet van nature.


De organisatie achter het museum is zich bewust van hun afhankelijkheid van de media om hun tentoonstellingen aantrekkelijk te maken bij het grote publiek. De samenwerking met andere organisaties speelt daarenboven ook nog in hun voordeel. De organisatie zet op verschillende dingen tegelijk in (zowel vaste collectie onderhouden als tentoonstellingen en workshops organiseren), kijkt op verschillende manieren naar hun projecten, staan open voor feedback en er is veel overleg onderling. Geld speelt natuurlijk ook een belangrijke rol. De organisatie wordt uitgedaagd om dingen keer op keer attractiever en sterker te maken met hetzelfde budget. Geen makkelijke opdracht maar tot op vandaag slagen ze er nog steeds in. Een deel van de dingen heeft men ook gelaten zoals ze vroeger waren. Dit heeft te maken met budget maar ook met een soort respect voor en link met vroeger.


Het bezoek aan het Guislain museum, de tentoonstelling 'Gevaarlijk Jong' (die echt een aanrader is!) en de uitleg die we kregen, helpt me nieuwe, verbeterde inzichten te krijgen die ik zou kunnen gebruiken bij de ontwikkeling van mijn ontwerp. Het was dus een zeer nuttige en boeiende dag in Gent!

Gooi die praktische bezwaren maar aan de kant!

Zondag 16 oktober 2011, 13u45.

Ik zit samen met Jan en Wim rond de tafel voor een gesprek rond mijn eerste ideeën over het ontwerp. De vraag die wat mij betreft als eerste gesteld moet worden, luidt 'Waarom is het gelijk het is?' Doen we dit niet, gaat er volgens mij niets veranderen. Zoals eerder vermeld, heeft Genk veel ruimte en geld, wonen er weinig mensen op een grote oppervlakte en wilt men conflicten vermijden door bepaalde initiatieven/infrastructuur te voorzien, voornamelijk om mensen te sussen. Het gevolg is zeer veel initiatieven/organisaties naast elkaar en deze trekken vaak niet genoeg volk. Zo gaf iemand van onze groep het voorbeeld van een blad dat aan een voetbalveld ophing. Hierop stond geschreven: "Helaas moeten we de voetbalmatch van volgend weekend afgelasten omwille van te weinig inschrijvingen. De ene persoon die zich heeft ingeschreven krijgt zijn geld dan ook terug."

Wanneer ik nadenk over mijn ontwerp, rijzen er een heleboel vragen in me op. Kan ik best samenwerken met bestaande organisaties of deze analyseren om te kijken wat werkt en wat niet? Of moet ik voor mijn ontwerp me net loskoppelen van de bestaande organisaties? En wie is mijn doelgroep? Hoe kan ik deze bereiken? ...

Feit is dat mijn ontwerp een post-projectorganisatie moet worden. Ik wil iets dóen met de mensen via mijn volkshuis! Op een bepaalde manier iets zichtbaar maken maar hen hiertoe initiatief laten nemen mits sturing, aanmoediging, coaching en het verschaffen van info. Het doel is zowel materiële als culturele verheffing nastreven en mensen bij elkaar brengen, verrijken, engagement uitlokken. Emanciperende initiatieven nemen op technisch, maatschappelijk en sociaal vlak. 

Het gesprek tussen Jan, Wim en mij is ondertussen een brainstormsessie geworden. Vanuit de bemerking dat de mensen niet buitenkomen maar zich afsluiten, komen we tot een gezamenlijke conclusie: Samen-werken is een gemeenschappelijk gemis!

Vroeger waren er een heleboel coöperatieven, zelforganisaties van producenten/verbruikers. Deze hebben een zeer belangrijke rol gespeeld in de economische emancipatie van grote groepen van de bevolking, vooral rond de 19de-20e eeuw. Via de coöperatie konden producenten (vooral boeren) en consumenten zich verenigen en zo gezamenlijk doelen bereiken die voor elk individu onbereikbaar zouden zijn geweest, vooral op het gebied van investeringen. 

Wat als we vandaag opnieuw zulke coöperatieven opstarten zodat mensen samenkomen/-werken? Niet op basis van iets gemeenschappelijk (want dit zorgt juist voor het samenhokken in beperkte groepjes) maar om samen iets gemeenschappelijk te creëren! Iets creëren dat te maken heeft met de manier waarop wonen en werken georganiseerd is. Samengevat: zou het mogelijk zijn een soort collectief wonen en werken op poten te zetten? 

Om te denken vanuit coöperatieven moet ik eerst op een andere manier naar 'een gemeenschap' kijken. 'The community of people who have nothing in common' van Biesta lijkt me hiertoe een goede tekst om inspiratie uit te halen. Het punt van Biesta is namelijk dat de subjectiviteit van een persoon, datgene wat iemand uniek maakt, het op zichzelf zijn, de ethische natuur is, dat van waaruit alles vertrekt. Als van daaruit alles vertrekt, misschien mijn ontwerp dan ook?

Tijdens mijn denkproces heb ik echter gemerkt dat deze regelmatig botst met praktische bezwaren. Jan heeft me er tijdens ons gesprek op gewezen dat het belangrijk is om hiervan los te komen want praktische bezwaren gaan altijd uit van een bestaande situatie. Iets interessant, creatief en nieuw bedenken, is net vaak in conflict met de bestaande situaties/organisaties. Ik moet dus vertrekken vanuit een utopie, een tabula Rasa om vrij en vrank te kunnen denken. Beginnen van niets. Dit zal mijn denkoefening van de komende weken worden!

Dag 4: In het hart van de industriezone

Klik op de foto om deze te vergroten

De 4de dag start in het hart van Genk-Zuid. Er is niets anders te zien dan fabrieken, auto's en vrachtwagens. Zelfs hier zijn alle wegen, uitgezonderd de Gondelweg, voorzien van fietspaden. In de Gondelweg staan dan weer, in tegenstelling tot de andere industriewegen, enkele vuilnisbakken langs de weg. Bedrijven hier worden voornamelijk beveiligd door Securex of Securitas. Ondanks dat dit industrieterrein is, is er opvallend veel groen te zien. Je passeert regelmatig een bosje en aan de Beverstraat, waar er een doorgang voor fietsers en voetgangers is, is het gras pas gemaaid. Ook is er nauwelijks vuil op straat te zien. Langs de Henry Fordlaan zijn enkele werkmannen in het bos aan het klieven en er passeert een fietser.

Op de elektriciteitskast iets verder staat SOK in graffiti gespoten.(kaartje: zie stip) De brug erachter staat helemaal vol geschreven. Het woord SOK komt ook hier regelmatig terug.

Op de achterkant van de brug staat ook heel wat graffiti. Deze is echter iets kleurrijker. Op het elektriciteitskastje links ervan kan je o.a. woorden als AMOK en SOK aflezen.

Langs de Henry Fordlaan wandelen vier vrouwen. Ze werken allen bij Lambrechts en maken elke middagpauze samen een toertje rond de blok. Op de hoek van de Troisdorfstraat en de Geleenlaan bevindt zich een vijvertje. Sommige bedrijven hebben een goed zichtbaar verzamelpunt waar de werknemers dienen te verzamelen bij brand. Dit om de brandveiligheid te garanderen.

Draad, draad en nog eens draad (Wire?) rond bedrijven, fabrieken, bosjes en vijvers. Een duidelijke rode draad doorheen het industrieterrein! 

In de Troisdorfstraat wandelt een vrouw. Ze werkt bij Condenscontrol om de hoek en maakt ook een ommetje tijdens de middagpauze. Verder door wandelen nog twee mannen. Ze werken bij de firma Facil en eten hun boterhammen elke middag tijdens een toertje rond de blok op. Op de Geleenlaan, bijna aan het rond punt met de troisdorfstraat vervoert een man uit Rotterdam Linde-Gas. Hij is momenteel hier voor een levering bij Magna.

De industriezone achter me latend, fiets ik over de brug van het Albertkanaal richting Sledderlo. Hier passeert een wielrenner van Leopoldsburg. Hij heeft al 108 km in de benen en heeft er nog 52 te gaan. Hij vindt dat de omleiding aan de brug voor de fietsers ontzettend slecht gemaakt is. De omweg die hierdoor gemaakt wordt is te groot. Het zou dus goed zijn moest dit veranderen maar de situatie is al een tijd zo dus hij hoopte er niet meer echt op. Met dit gesprek sluit ik mijn observatie 4-daagse af.

Groepsgesprek donderdagavond (dag 3)

Na een lange observatiedag en lekker avondmaal zitten we met de hele groep Labo inclusief Jan en Wim rond de tafel voor een groepsgesprek. Er zijn drie dagen achter de rug en dus is het tijd om onze ervaringen eens te delen. Uit alle observaties komen we tot een gezamenlijke conclusie: Het probleem is dat we geen problemen zien! Er zijn weinig mensen op straat ondanks de vele infrastructuur en initiatieven die Genk rijk is. Genk heeft geld en ruimte maar toch bereikt het hiermee zijn doelen niet altijd. Wat we zien is geen stedelijke situatie en het gevoel 'hier klopt iets niet' overheerst bij de meesten onder ons. We vermoeden dat het moment van observatie alsook het vele gebruik van internet (voornamelijk bij jongeren) hierin een rol speelt.

Het ontwerp waar we naartoe werken, moet als een verhaal zijn dat dingen doet gebeuren en 'de onderzoeker als idioot' staat bij het ontwikkelen van dit verhaal centraal. Het delen van ervaringen en ideeën in groep heeft de deur voor veel studenten op een kier gezet. Het niet kunnen linken van de observaties met het ontwerp heeft nu plaats gemaakt voor verse ideeën en goesting om aan de slag te gaan!

Dag 3: Genk-Zuid, Here I come!

Klik op de foto om deze te vergroten

De derde dag startte bijzonder vroeg aangezien we om 8u30 plaats moesten maken voor een andere groep die vandaag  van de scoutslokalen gebruik wou maken. Het was ontzettend koud maar het zonnetje scheen dus de dag zou zonder twijfel aangenamer verlopen dan de voorgaande die, om het mooi te zeggen, nogal vochtig was. Industrieterrein Genk-Zuid: Here I come!

In het eerste doodlopende straatje rechts van de Zuiderring bevonden zich een aantal metaalbedrijven en een autodemontagebedrijf. In deze straat was een man met fluovest aan het borstelen. Hij kwam van Maaseik, Neeroeteren en was aan het werk in de loods van stad Genk. Deze lag vlak aan de plek waar ons gesprek plaatsvond.

Tijdens mijn verdere wandeling rijdt er opeens een kleine bestelwagen met aanhangwagen voorbij. Na een paar meter stopt deze waarop 2 jonge gasten met fluovest eruit springen en zwerfvuil beginnen te verzamelen. Hierna stappen ze terug in het busje waarna hetzelfde fenomeen zich herhaalt. De jonge gasten en hun begeleider/chauffeur blijken van Bewel in Hasselt te zijn en verzamelen zwerfvuil voor stad Genk. Op een gegeven moment rijdt er een oudere man (weeral met  fluovest aan) op de fiets voorbij. Hij is van Zuiderring 42 en op weg naar huis (lees: 1 huis verder). Op datzelfde fietspad wandelt ook een vrouw van Bulgarije. Ze praat nauwelijks Nederlands maar maakt duidelijk op weg te zijn naar De Kringloopwinkel.

Langs de haven van Genk bevindt zich een kleine woonwijk in het midden van het industrieterrein met een klein bosje waar touw gespannen is en een speeltuin zonder schommels staat. Vanuit het straatje dat parallel lag met de Zuiderring is een reclamebord van JCDecaux waar te nemen met Clio reclame en info over de Martinusfeesten. (kaartje: zie driehoek)

Verder door in de Mieënbroekstraat ligt aan de linkerkant Sporting Genk-Zuid. (kaartje: zie ster) Ik vind het een vreemde plek voor een voetbalclub, zo midden in een industrieterrein, maar de drie jongetjes die ik gisteren tegenkwam, waren hiernaar op weg. Blijkbaar doen deze pleinen dus nog goed dienst. Aan de overkant van de weg wandelt een man maar wanneer ik hem aanspreek, doet hij teken dat hij me niet begrijpt.

Op de Zuiderring passeerde er een vrouw van middelbare leeftijd op de fiets. Ze kwam van Het Kringloopcentrum en was nu op weg naar Sledderlo. Ze vindt dat de fietspaden in deze buurt niet goed aangelegd zijn en dit is volgens haar de reden dat hier weinig fietsers langskomen. Genk heeft een ontzettend uitgebreid en goed aangelegd fietspadennetwerk. Ik vind het dan ook frappant dat deze vrouw hierover klaagde.

Verschillende bedrijven hebben borden voor hun gebouw om aan te geven welke jobs open staan en aan de jachthaven ligt het clubhuis van de Genker Watersport Vereniging. Er is een terras aan verbonden en fietsers zijn er welkom. Op de Kanaalweg liggen twee grote raderen of wielen langs de weg, vlak naast de koeltorens van de elektriciteitscentrale. Op volgend filmpje is de graffiti te zien die aan de binnenkant gespoten staat. (kaartje: zie stip)

Aan de overkant bevindt zich de sluis waar een man van Diepenbeek aan het wandelen is. Hij doet het onderhoud op de sluis en is op weg naar het magazijn een beetje verder. Twee vrouwen fietsen na dit gesprek de brug over. Ze komen van Genk en fietsen richting Hoeselt. Aan de overkant van de brug loopt aan de linkerkant de Mondeolaan richting Ford. Dit bedrijf heeft zijn eigen windmolens en aan de ingang staat een monument dat door het stadsbestuur werd aangeboden in 2000 ten gevolge van de opening van het toeleveringspark. 

Dag 2: Nat, natter, natst in Melberg, Kolderbos en Langerlo

Klik op de foto om deze te vergroten

Ik vertrek vandaag in Bosdel waar zich een winkelcomplex bevindt met winkels als Bel&Bo, O’Cool, Primo, Tom&Co en KEWA. De Fun-winkel is gesloten en staat deels op instorten. Verderop wandelt een man met zijn hond. Hij is van Termien en gaat naar het containerpark maar wou nog eerst even met zijn hond wandelen. Komende week gaat hij ook nog naar de markt in Venlo en Roermond. Zijn aftershave is daar namelijk €20 goedkoper dan hier in Genk.

Na dit gesprek zet ik mijn observatietocht voort. Ik vermoed graffiti in deze omgeving maar zie er nergens. Plots stoot ik op een heleboel graffiti tegen de zijmuur van KEWA. (kaartje: zie stip)

De letter N, No FEar (2x), Blow Spot met een pijl naar beneden, GSC in 2 dimensionale letters met een pijl door, ZA, SOB waarop een pijl wijst, BIM, SOL en RULES. De laatste 3 woorden zijn allemaal voorzien van minstens één pijl. Achteraan de muur is er een vierkante muurtekening, veel kunstzinniger dan de andere graffiti op de muur. Het witte R.I.P. in de tekening springt er uit. Het gebouw erlangs heeft SENATEEMIOR met een ovaal erboven in graffiti staan, ondertekend met SORE. Richting woonwijk hangt volgend bord:

Veel huizen in deze buurt hebben een schotelantenne. In een van die huizen, in de Panoramastraat, staart een kleine jongen me vanachter een raam aan. Op de Langerloweg, een eindje verder staat een watertoren. Ik sla de Meilweg ertegenover in en kom een postbode tegen. Oorspronkelijk is hij van Griekenland maar enkele jaren geleden is hij naar Houthalen verhuisd en nu woont hij in Hasselt en werkt hij in Genk. De man is van plan om nog even in Genk te blijven maar als hij hier gedaan heeft, gaat hij terug naar Hasselt.

Verder op de Langerloweg: drie identieke appartementscomplexen die naast elkaar gebouwd zijn. Er hangen heel wat kleren op de wasdraden, er zijn schotelantennes aan het gebouw bevestigd en de drie complexen zijn allen voorzien van zonnepanelen. Hier passeert een vrouw met winkelzakken in de hand. Ze is afkomstig van Genk en woont in het appartementscomplex. 

Op een elektriciteitskastje langs de watertoren is er graffiti gespoten: LAF en ZZ gevolgd door een hakenkruis. (kaartje: zie stip) Iets wat me nooit eerder is opgevallen maar nu wel in het oog springt, zijn de stickertjes ‘Janssens’ aan de achterkant van de verkeersborden. Dit doet me beseffen dat ik effectief meer dingen begin te zien ‘that are hidden in plain sight’. De garagepoort van V.F.G. Harambee is bespoten met FUCK BERTA. (kaartje: zie stip) Je kan zien dat iemand geprobeerd heeft dit weg te schuren maar zonder resultaat. Iets verder staat op straat PAPA 60 geschreven met witte verf of graffiti. Bij het inslaan van de Hondeskuilstraat verwelkomt een bord me met ‘Opgelet! Spelende kinderen’. Verder passeer ik nog enkele villa’s, 2 bungalows met een grote tuin en een stuk bos dat samen met een gigantische poort, oprijlaan en villa gelegen op een heuvel eigendom is van 3 bvba’s.

Ik keer opnieuw op mijn stappen terug naar de Langerloweg richting hooiweg. Daar liggen heel wat blikjes en flesjes op de grond en in de verte rijst een fabriek van Genk-Zuid met zijn rokende rood-witte schoorstenen en de VRT-mast uit het niets op. Bij het inslaan van de Kastertstraat staat een zelfde bordje i.v.m. spelende kinderen alsook een zelfgemaakt bord met informatie over de Kastertfeesten waar op zaterdag 15 oktober 2011 een familie-auto-zoektocht georganiseerd wordt. Op dat moment komt een vrouw met hoofddoek afgewandeld. Ze komt van Turkije en is nu op weg naar het Sint-Jan Berchmanscollege. Op het einde van de straat staat een kerk. (kaartje: zie ster) De architect heeft eerder een eigentijdse interpretatie van het gebouw ‘kerk’ neergezet.

Hierna keer ik terug naar de Langerloweg. Ik passeer een Antiekwinkel ‘Interiors’. Aan de poort hangt een bordje met FYLDS, handmade Furniture by ECOS, Antiek ‘Old Charms’ en aan het einde van de lange baan bevindt zich een kapelletje. Hiertegenover staan twee huizen die beide een gigantische antenne(n) op het dak van hun tuinhuis hebben staan.

In de Havenstraat, bijna aan de Westerring is De Oase gesitueerd. Dit is een hotel, restaurant en feestzaal. Een paar meter verder staat er een reclamepaneel van JC Decaux. (kaartje: zie driehoek) Aan de ene kant is er reclame over de Renault Clio Ice-Watch en een sticker op de voet van het reclamepaneel dat aangeeft dat er aan de achterzijde gemeentelijke info staat. Dit is een uitnodiging voor de gratis Sint-Martinus feesten in Genk op 5 november 2011, gesponsord door Unizo Genk. 

In het doodlopende straatje hier tegenover (Hannesstraat) bevindt zich een soort oud café of zaaltje ‘Den Ichter’. Als je de Havenstraat via de Zuiderring binnenrijdt, kom je alweer een bord tegen met info over de Kastertfeesten. Deze keer is het een uitnodiging voor de zeepkistenrace op zondag 16 oktober 2011.

De klein Langerlostraat is ook een doodlopend straatje dat parallel ligt met de Zuiderring, pal aan het industriegebied voorzien van glasbakken en een oud krot waar een matras, kousen en een flesje water in ligt. 

Tegenover deze straat staat nog een derde bord i.v.m. de Kastertfeesten, meer bepaald voor het restaurant ‘De Kastert’ op zondag 16 oktober 2011. Langs het grasplein dat een aantal straten van elkaar scheidt en waar van een steen af te lezen is dat Langerlo al meer dan 900 jaar bestaat, wandelen drie jongens op me af met elk een zak chips in de hand. Twee ervan zitten op de lagere school, het derde jongetje is vermoedelijk jonger. Ze komen van Kolderbos en zijn nu op weg naar het oude voetbalplein in Genk-Zuid. De hele noorderkant van de Zuiderring is nu afgewandeld, een goed moment dus om de dag af te sluiten.

Dag 1: Een eerste verkenning van Genk-Centrum en Melberg

Klik op de foto om deze te vergroten

Dinsdagochtend om 11u stonden we met de hele groep gepakt en gezakt voor het station van Genk met de fiets in de hand, klaar voor de ontdekkingsweek! Niet wetende wat te verwachten, fietsten we met z’n allen naar STEBO in Winterslag. Hier kregen we uitleg over de opdracht en vlogen we meteen in het knippen en plakken om een plattegrond van Genk te bekomen. Genk werd opgedeeld in 12 driehoeken (lees: delen van de stad) vertrekkend vanuit 1 gezamenlijk punt en elke student kreeg 1 driehoek toegewezen. Ikzelf had nummer 3. Dit gebied vertrekt vanuit het kruispunt van de Westerring met de Europalaan, loopt door Melberg en strekt zich verder uit tot Genk-Zuid Linkeroever met inbegrip van een stukje Albertkanaal. Vandaag ben ik tot aan het bos van Melberg gewandeld.

Het eerste wat mijn aandacht trok, was het dienstencentrum Ter Hooie en het daaraan verbonden rusthuis (kaartje:zie ster). Op de Hooiplaats wandelde een oude man mijn richting uit. Hij was afkomstig van Genk en op weg naar rusthuis Ter Hooie. Daarbij wees hij naar een gebouw een paar meter van ons verwijderd. De man nodigde me uit om bij hem een koffie'tje te komen drinken maar hiervoor bedankte ik vriendelijk.


Op de splitsing tussen de hooiplaats, de Calvariestraat en de Grotestraat staat een reclamepaneel van JCDecaux met reclame van ING en de Martinusfeesten. (kaartje:zie driehoek)

Alvorens Het Hofken op te wandelen (een stijgend zijstraatje van de Calvariestraat ) viel mijn oog op Nieuw Dak, een sociale huisvestingsmaatschappij. (kaartje: zie ster) Hier kwam een jonge gast van Termien voorbij die op weg was naar huis (de Rozenkranslaan in Termien). De vraag “Vanwaar kom je?” werd door hem dus opgevat als z’n thuisbasis/plaats waar hij opgegroeid is en niet als de plaats waar hij exact op dat moment vandaan kwam.

Het Hofken kwam uit op de Steeneikstraat/Bremakkerstraat. Dit leek een rustige buurt te zijn. Er waren nauwelijks mensen op straat, geen bushaltes noch bordelen of winkels. Er wonen wel enkele zelfstandigen in dit deel van de stad zoals een dokter, advocaat en architect. Het straatje Hemelrijk mondt uit op het bos van Melberg. Hier ben ik even een kijkje gaan nemen maar besloot uiteindelijk om dit deel van de stad morgen grondiger te doen. De elektriciteitskast in de Bremakkerstraat was bespoten met graffiti. (kaartje:zie stip)

Het leek op CHS en hieronder stond JAGMAN gespoten. Plots kwam er een BMW voorbij. De man die erin zat begon te slippen en liet een heel spoor na.


Ik besloot een stukje verder te wandelen en kwam een bushalte tegen in de Zonneweeldelaan, vlak langs een zeer groot appartementsgebouw.(kaartje: zie rechthoek) Deze transparante bushalte van JCDecaux heeft aan één zijde reclame. De buitenzijde bevatte reclame over MTV, de binnenzijde van Esprit. Hier was een vrouw op de bus aan het wachten. Ze was van Genk maar oorspronkelijk afkomstig van Roemenië en had net gedaan met vrijwilligerswerk in het rusthuis vlakbij.(kaartje: zie ster) Ze wou met de bus naar huis gaan, een paar straten verder, omdat ze hakken aan had en deze afstand te pijnlijk ging zijn. Op mijn weg terug passeerden er een vrouw met 3 kindjes. Zij kwamen ook van Genk en gingen de bompa bezoeken in het rusthuis. Hier schuin tegenover ligt een pas gerestaureerd kapelletje. Na ook dit gezien te hebben, viel de avond en was het tijd om terug te keren naar de kampplaats.

Intro

Doel van deze week
Start van de ontwerpopdracht: ‘wat zou een volkshogeschool vandaag de dag kunnen betekenen/zijn in de regio Genk’? Op het einde van de week zouden we een eerste idee hierover moeten hebben en dit dienen we zondag individueel te presenteren.

The Wire als inspiratie
De manier waarop de serie gemaakt is en de drugsproblematiek die wordt aangepakt geven een idee over hoe je iets op een andere manier kan bekijken en hoe je oplossingen tot hun falen kan drijven om zo weer tot nieuwe oplossingen te komen. In Genk focussen we echter niet op de drugsproblematiek maar op de migratieproblematiek in z’n brede context.

“Seeing things that are hidden in plain sight”
Dingen zien die midden in ons zicht liggen en zichtbaar maken wat in-zicht is, zullen dé opdrachten zijn deze week. Een minimale afstand t.o.v. de dingen rondom me zijn noodzakelijk en hier zal ik dan ook alert voor moeten blijven daar ik geboren en getogen ben in het groene Genk. Ik heb echter het geluk een deel van de stad te moeten observeren waar ikzelf nog niet/nauwelijks  geweest ben. Hierdoor kan ik makkelijker met open blik naar de omgeving kijken. Op basis van de wandelingen en observaties van alle studenten labo, zal Genk in kaart worden gebracht. Niet enkel publieke gebouwen maar ook bushaltes, bordelen, belwinkels, bankautomaten, parkings en fietspunten zullen hiervoor onze aandacht krijgen.

Specifiek wordt er van ons verwacht op 2 manieren door de stad te gaan, al lezend en al vragend. Met deze eerste manier wordt gedoeld op de graffiti en reclamepanelen die we mogelijk zullen tegenkomen. Waar bevinden deze zich, wat zeggen ze, aan wie zijn ze gericht,…? Het ‘al vragende’ doelt op de twee vragen die we aan voorbijgangers zullen stellen, namelijk “Waar kom je vandaan?” en “Waar ga je naartoe?”.